Prijzenfestival tijdens oergezellige Nacht Van Volley


Het strak gestileerde tennisracket op het affiche van De Nacht Van Volley (met vier hoofdletters) is een aanwijzing dat ook de 10e versie van deze jaarlijkse tennishappening weer strak georganiseerd zal zijn. En dat blijkt ook het geval. Een commissie van vijf wijze mannen staat daarvoor borg: Cor, Frans, Henk,  Jan en Jos. Dit kwieke vijftal wordt bij hun taak ondersteund door twee meer dan lieftallige vrouwen Astrid en Britt. De Nacht Van Volley. Een  naam die inmiddels past in het illustere rijtje belangrijke nachten: waartoe ook de  Nacht van Schmelzer en de Nacht van Wiegel behoren.

Het tweede lustrum van dit traditionele mixed toernooi vindt dit maal voor het eerst in maart plaats. Op de nacht dat de zomertijd ingaat. En dat terwijl voorgaande edities altijd in de herfst plaatsvonden, in de nacht dat de klok juist achteruit werd gezet. Dit maal ging de klok om twee uur vooruit. Op dat moment sta ik me al  af te soppen onder de douche, maar het zal me niet verbazen als in het clubhuis de Volleynacht nog in volle gang is. Met  koude en warme hapjes, muziek en tussendoor ook live gezang (met Cor als gangmaker die iedereen ‘Lang zal ze leven laat zingen’ voor Britt, die later toegeeft niet eens jarig te zijn).

Getennist is er ook. Door ruim dertig Volley’ers. In drie pooltjes naar speelsterkte. Het is een heerlijk zachte maart-avond en menigeen speelt met korte mouwtjes en korte broek of korte rok. Het schema is strak en na een snerpende fluit wisselen de partijen. En zoals altijd zijn er winnaars en verliezers. Maar dat blijkt al gauw bijzaak.  De prijsuitreiking is – letterlijk – één grote loterij waarin verliezers vaak met de mooie prijzen weglopen. Uit de kluiten gewassen, gespierde winnaars daarentegen lopen de kans met een t-shirt maatje XS op zak huiswaarts te keren.  De prijzen zijn vooral sportshirts, sport-petjes en sporttassen. Smaken verschillen, dus komt a afloop van de loterij een levendige ruilhandel op gang. Grootste pechvogel van de avond is Willy die, net terug van een langdurige blessure, een onvervalste zweepslag oploopt.  Heel veel succes met het herstel, Willy!

Als ‘husselaar’ meld  ik op maandagochtend na de Nacht Van Volley weer in een brandschoon clubhuis. De schoonmaakploeg heeft zijn (haar?) werk weer prima gedaan. Aan de koffietafel praten we nog na over de geslaagde nachtelijke happening en over het tennisseizoen dat weer aanstaande is. Mijn koffiekopje plakt wat op de tafel waar opgedroogde biersporen nog het enige bewijs zijn van een oergezellige Nacht Van Volley, wat mij betreft voortaan modieus afgekort tot DNVV.

Meest recente berichten